Miecz – biała broń sieczna, charakteryzująca się prostą głownią, zwykle obosieczną (badacze średniowiecza nie uznają pojęcia miecz jednosieczny odnoszącego się do zakrzywionych mieczy - miecz prosty może być tylko obosieczny - jednosieczne są kord, tasak i szabla) i otwartą rękojeścią. W zależności od typu, miecz trzymany był jedną ręką (większość mieczy) lub dwiema rękami. Do mieczy jednosiecznych zalicza się też japońską broń sieczną typu katana, z zakrzywioną jednosieczną głownią.
Długość 60cm-100cm
waga 0,8 - 1,8 kg

Części miecza:
I Rękojeść:
1. Głowica
2. Trzon
3. Jelec
II Głownia:
4. Taszka
5. Zastawa
6. Płaz
7. Ostrze
8. Sztych
9. Zbrocze
10. Czubek
III Pochwa:
11. Okucie
12. Trzewik
Miecz karoliński, europejski i jego ewolucje


_middle.jpg)

Miecz Wikiński




Chopesz staroegipski miecz królewski

Jian - długi miecz chiński
.jpg)
Gladius – krótki miecz rzymski

Spatha – długi miecz rzymski (kawaleryjski)

katana – miecz japoński

Sejmitar, Szabla



Brak komentarzy:
Prześlij komentarz